Google, dört Trillium TPU taşıyan prototip uyduyu 1 Ekim’de fırlatacak. Bu görev, yer veri merkezleri için geliştirilen yapay zekâ çiplerinin fırlatma sarsıntısı, uzay radyasyonu ve vakum koşullarındaki soğutma ortamında çalışıp çalışmadığını değerlendiren ilk yörünge testi olacak.
Google, Project Suncatcher uydusunu SpaceX’in Transporter-18 ortak fırlatma görevi kapsamında ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü’nden göndermeyi planlıyor. Uydu, Google ile uydu görüntüleme şirketi Planet tarafından ortaklaşa geliştirildi.
Google, resmi blogunda uyduya Trillium neslinden dört TPU yerleştirileceğini açıkladı. TPU, Google’ın yapay zekâ eğitimi ve çıkarımı için geliştirdiği özel amaçlı bir çip.
Fırlatma süreci ilk sınav olacak. Roketin alçak Dünya yörüngesine ulaşmasının yaklaşık 10 dakika sürmesi beklenirken uydu, güçlü titreşimlere ve 10 kata kadar yerçekimine ulaşan ivmelere maruz kalacak. Bireysel bileşenlere 50 ila 100G düzeyinde kuvvet uygulanabilecek.
Google araştırmacıları, fırlatma sırasında oluşan titreşimleri taklit etmek için uyduyu yerde üç eksende salladı. Gerçek fırlatmada çiplerin ve uydu yapısının bu titreşim ve ivmelere dayanırken normal şekilde çalışması gerekecek.
Radyasyon da temel değişkenlerden biri. Güneş etkinliği ve kozmik ışınlar elektronik bileşenlerin belleğinde ve hesaplamalarında hatalara yol açabildiği için Google, TPU’ları Kaliforniya Üniversitesi Davis kampüsündeki Crocker Nükleer Laboratuvarı’nın proton ışını tesisinde test etti.
Araştırmacılar, radyasyona maruz kalma sırasında yapay zekâ görevleri çalıştırarak bellekteki 0’ın 1’e dönüşmesiyle oluşan bit flip olaylarının hesaplamalara etkisini gözlemledi. Google, yerdeki testlerde Trillium TPU’ların beş yıllık bir uzay görevinde beklenen toplam iyonlaştırıcı radyasyon dozundan daha yüksek seviyelere dayandığını belirtti.
Bununla birlikte yerdeki test sonuçları, gerçek yörünge koşullarında uzun süreli çalışmayı garanti etmiyor. Bu fırlatmada toplanacak veriler, TPU’ların radyasyon dayanıklılığını ve hesaplama kararlılığını daha kapsamlı değerlendirmek için kullanılacak.
Soğutma, uzay tabanlı yapay zekâ altyapısının en zorlu konularından biri olarak görülüyor. Yer veri merkezlerindeki gibi hava veya soğutma suyu kullanılamadığı için çiplerin ürettiği ısının radyatörler aracılığıyla ışınım yoluyla uzaya aktarılması gerekiyor.
Google, ısı boruları ile radyatörleri birleştiren soğutma yapısını termal vakum odasında test etti. Bu görevde söz konusu yapının vakum ve sıcaklık değişimlerinin bulunduğu gerçek uzay ortamında ısıyı ne kadar verimli uzaklaştırdığı ölçülecek.
Google’ın uzun vadeli planı, tek bir uyduya onlarca TPU yerleştirmek ve çok sayıda uyduyu bir küme olarak işletmek. Uydular arasındaki yapay zekâ görevlerini birbirine bağlamak için kısa mesafede yüksek bant genişliği sağlayan lazer iletişimi ve uydu konum kontrolü gerekiyor.
Google’ın araştırdığı uydu kümesi düzeninde birden fazla uydu birbirine yakın uçacak ve optik iletişim yoluyla veri alışverişi yapacak. Google araştırmacıları, bir araştırma makalesinde yerdeki testlerde bir çift optik alıcı-vericinin tek yönlü 800Gbps, çift yön toplamda ise 1,6Tbps bant genişliğine ulaştığını açıkladı.
Google daha önce, en erken 2027’nin başında iki uydu fırlatarak uydular arası iletişimi test etme planını açıklamıştı. Google’ın 2027’nin başında iki uydu fırlatma planı, iki uydu arasında yüksek bant genişlikli iletişimin doğrulanmasını içeriyor. Ancak Transporter-18 görevi tek bir uydunun donanım dayanıklılığına ve soğutma performansına odaklanıyor.
Bu fırlatma, uzayda ticari bir veri merkezinin hemen kurulacağı anlamına gelmiyor; görev araştırma ve gösterim aşamasında. Google, önce TPU’ların fırlatma ve yörünge koşullarına dayanıp dayanmadığını kontrol edecek, ardından 2027’deki uydular arası lazer iletişimi testiyle doğrulama kapsamını genişletecek.
Yorum 0