Back to top
  • 공유 Share
  • 인쇄 Print
  • 글자크기 Font size
URL copied.

Masullo’nun 940 sayfalık GRH taslağı paylaşıldı; Vakil: “Yapay zeka kullanılmadı”

Alessandro Maria Masullo’nun yazdığı 940 sayfalık Genelleştirilmiş Riemann Hipotezi (GRH) kanıt taslağını Stanford Üniversitesi matematik profesörü Ravi Vakil 20’sinde kamuoyuyla paylaştı. Vakil, paylaşımında metnin “tamamen insanlar tarafından hazırlandığını ve yapay zeka kullanılmadığını” belirtti.

Amerikan Matematik Derneği’nin (American Mathematical Society, AMS) başkanı olan Vakil, taslağın yazarı değil. Ayrıca kanıt stratejisinin doğruluğunu garanti etmediğini açıkça ifade etti.

Vakil, Brian Conrad’ın taslağı aylar boyunca inceleyip görüş bildirdiğini aktardı. Vakil’e göre Conrad, o aşamada çalışmanın iyi ilerlediğini düşünüyordu.

Masullo, araştırmaya Stanford Üniversitesi’ndeki lisansüstü eğitiminin ilk yılının sonlarına doğru başladığını ve taslağı toparlamasının yaklaşık 12 yıl sürdüğünü yazdı. Matematiksel içeriği tamamladığını, ancak metni ve giriş bölümünü geliştirmesi gerektiğini de belirtti.

Taslak, tüm sayı cisimlerini ve üniter Hecke karakterlerini ele alıyor. Rasyonel sayı cismi kullanıldığında klasik Riemann Hipotezi’nin (RH) de kapsamda olduğu belirtiliyor.

Vakil, paylaşımından yaklaşık sekiz saat sonra gönderisini güncelleyerek farklı yapay zeka modelleri kullanan birkaç kişinin taslaktaki sorunları bildirdiğini yazdı. Bildirilen sorunların çözülmesi gerektiğini, ancak o zaman kanıtın kabul edilebileceğini söyledi. Sorunların ayrıntılarını açıklamadı.

Aynı gün Anthropic matematikçisi Levent Alpöge de Riemann Hipotezi’nin kanıtlandığı iddiasını içeren bir açıklama yayımladı. İki duyuru arasındaki kesin zaman aralığı bilinmiyor.

Alpöge, açıklamasında Claude ile birlikte Riemann Hipotezi’nin kanıtını bulduğuna inandığını ve aynı yöntemin GRH’ye de genişletilebileceğini öne sürdü. Yayımladığı çalışma, insanların okuyabileceği tamamlanmış bir makale değil, Lean biçimsel kanıt kodu.

Lean ve Mathlib topluluğu 21’inde yayımladığı ortak açıklamada, Alpöge’nin kodunun Mathlib’de tanımlanan Riemann Hipotezi önermesiyle eşleştiğini ve geçerli bir biçimsel kanıt olduğunu doğruladı. Açıklamaya göre kod, Lean çekirdeği ve birbirinden bağımsız çeşitli denetleyiciler tarafından doğrulandı.

Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (Massachusetts Institute of Technology, MIT) matematikçisi Andrew Sutherland, ayrı doğrulama kaydını 22’sinde saat 12.10’da Kore Standart Saatiyle (KST) güncelledi. Kayıtta 175.187 modülün derlendiği, standart aksiyom bağımlılıklarının denetlendiği ve kodun bağımsız denetleyicilerden geçtiği belirtildi.

Kayıtta ek bir lake comparator çalıştırmasının ve Lean çekirdeğinin yeniden denetlenmesinin sürdüğü de yazıyor. Bu kontroller, topluluğun yaptığı doğrulamadan ayrı olarak devam ediyor.

Matematikçi Terence Tao, blogundaki bir yorumda taslağı inceledikten sonra değerlendirmesini değiştirdiğini ve yaklaşımın Alain Connes’inkinden çok Christopher Deninger’in stratejisine benzediğini belirtti. Bu, her iki yaklaşımın da somut biçimde tamamlanmış aşamada olmadığını vurgulayan ilk inceleme görüşü; taslağın kanıt olarak geçerliliğine ilişkin nihai bir karar değil.

Riemann Hipotezi, Riemann zeta fonksiyonunun önemsiz olmayan tüm sıfırlarının gerçek kısmı 1/2 olan doğru üzerinde bulunduğunu öne sürüyor. Genelleştirilmiş Riemann Hipotezi ise sorunu daha geniş bir matematiksel nesne sınıfına taşıyor.

Clay Matematik Enstitüsü (Clay Mathematics Institute), Riemann Hipotezi’ni hâlâ çözülmemiş bir problem olarak sınıflandırıyor. Enstitünün kurallarına göre ödül değerlendirmesi için çalışmanın uygun bir yayında yayımlanması, yayından sonra iki yıl geçmesi ve dünya matematik camiasında genel kabul görmesi gerekiyor.

<Copyright ⓒ TokenPost, unauthorized reproduction and redistribution prohibited>

Most Popular

Other related articles

Comment 0

Comment tips

Great article. Requesting a follow-up. Excellent analysis.

0/1000

Comment tips

Great article. Requesting a follow-up. Excellent analysis.
1