1,26 trilyon dolara çıktı: ABD kredi kartı borcunda gecikme oranı %12,8

ABD'de kredi kartı bakiyeleri yılın ikinci çeyreğinde 1,26 trilyon dolara yükseldi. Bazı haneler harcama gücünü korurken bazıları geçim masraflarını karşılamak için kredi kartına ve kısa vadeli kredilere yaslanmayı sürdürdü; tablo, hanelerin borç yükünde giderek derinleşen bir ayrışmaya işaret ediyor.

12'sinde (yerel saatle) yayımlanan New York Fed'in (New York Federal Reserve Bank) ikinci çeyrek hane halkı borç raporuna göre kredi kartı bakiyesi bir önceki çeyreğe kıyasla 21 milyar dolar arttı. Çeyreklik artış oranı yüzde 1,7 olarak kaydedildi ve bakiye, geçen yıl görülen rekor seviye olan 1,28 trilyon dolara yeniden yaklaştı.

Toplam hane halkı borcu 18,8 trilyon dolara ulaştı. Konut dışı borç artışına asıl kredi kartı ve otomobil kredileri öncülük ederken, konut kredisi ve öğrenci kredisi bakiyelerinde gerileme görüldü.

Otomobil kredisi bakiyesi 28 milyar dolar artışla 1,71 trilyon dolara çıktı. Konut sermayesi kredi hattı (HELOC) bakiyesi de 459 milyar dolara yükseldi.

HELOC, konut üzerindeki öz sermayeyi teminat göstererek belirli bir limit dahilinde borçlanmayı sağlayan bir kredi türü. Kredi kartı ve kişisel kredileri kapsayan kısa vadeli borçlar genellikle geçim masraflarını ya da beklenmedik harcamaları karşılamak için kullanılıyor; ancak bakiyenin devredilmesi faiz yükünün katlanarak birikmesine yol açıyor.

90 günden uzun süredir gecikmiş kredi kartı bakiyesinin toplam içindeki payı yüzde 12,8'e çıkarak kıyaslama için sunulan yüzde 7,6 seviyesinin üzerine yerleşti. Ancak New York Fed araştırmacıları bunun, geçmişte zarar yazılmış borçların kredi raporlarında uzun süre görünmeye devam etmesinden kaynaklanan 'gecikmeli' bir gösterge olduğunu belirtti.

Son bir yılda temerrüde düşen kredi kartı bakiyesinin oranı ise yüzde 6,97 olarak ölçüldü. Araştırmacılara göre yeni temerrüde geçiş oranı yüksek seyrini korudu, ancak keskin bir bozulma göstermedi.

New York Fed araştırmacıları bu tabloyu, hanelerin toparlanma patikalarının birbirinden ayrıştığı 'K biçimli ekonomi' olarak nitelendirdi. Varlığı ve geliri yeterli olan haneler harcamaya devam ederken, maaşına bağımlı hanelerin enflasyon ve kredi faizi değişimlerine çok daha duyarlı tepki verdiği anlamına geliyor.

ABD'de yaklaşık 175 milyon kredi kartı sahibi bulunuyor. Bunların yaklaşık yüzde 60'ı her ay bakiyesinin tamamını kapatmayıp bir sonraki aya devrediyor; bu da söz konusu kesimi mali şoklara karşı görece kırılgan bırakıyor.

Matt Schulz(Matt Schulz) LendingTree(TREE) Baş Kredi Analisti, “Kredi kartı borcundaki artış ile HELOC ve kişisel kredileri kapsayan diğer borçlardaki yükseliş, inatçı enflasyon karşısında insanların bütçelerini nasıl genişletebileceklerinin yollarını aradığını gösteriyor” dedi. Yorumu, geçim maliyetindeki baskının farklı hane halkı borçlanma biçimlerine yayıldığına işaret ediyor.

Borç yönetimi şirketi Achieve'in haziran ayında 2 bin tüketiciyle yaptığı ankete göre katılımcıların yüzde 55'i temel harcamalarını karşılamak için kredi kartı bakiyesini devrettiğini belirtti. Kredi kartı borcunun tamamını kapatmanın 6 aydan uzun süreceğini söyleyenlerin oranı ise yüzde 56 oldu.

Brad Stroh(Brad Stroh) Achieve Ortak Kurucusu ve Ortak CEO'su, “Kısa vadeli borçlar çoğu zaman hane bütçesindeki açığı kapatmak için geçici bir çözüm olarak başlıyor” dedi. Stroh, yaşam maliyetindeki artış ile bileşik faiz yükünün üst üste binmesinin hane bilançoları ve bütçeleri üzerinde kalıcı bir baskı yaratabileceğini vurguladı.

ABD hanelerinin borçlanma yükü yüksek faiz ortamıyla da yakından ilişkili. TokenPost daha önce politika faizinin hane halkı kredi maliyetleri üzerinden tüketime ve reel ekonomiye nasıl yansıdığını aktarmıştı. Kredi kartı bakiyesindeki artış tüketimin sürdüğünü gösterse de yüksek devir oranı bu tüketimin sürdürülebilirliğini sınırlayan bir etken olarak öne çıkıyor.

Türk yatırımcılar açısından önemli olan yalnızca ABD tüketiminin büyüklüğü değil, bu tüketimi ayakta tutan hane halkı mali koşulları. Kredi kartı borcu ve temerrüt göstergeleri tek başına Bitcoin(BTC) gibi riskli varlıkların yönünü belirlemeye yetmiyor; yine de tüketim gücünü ve likidite ortamını birlikte izlemek için başvurulabilecek makro göstergeler arasında yer alıyor.