Honda'da yüzde 30, Volkswagen'de yüzde 50: Otomotivde maliyet devrimi

Küresel otomotiv devleri, parça, model ve fabrika kapasitesini aynı anda azaltarak maliyet yapısını baştan kuruyor. Çin merkezli üreticilerle fiyat rekabeti, ABD gümrük tarifeleri, elektrikli araç talebindeki yavaşlama ve yükselen hammadde maliyetleri bir araya gelince, sektör artık sadece tedarikçiden fiyat kırmakla yetinmiyor; üretim sistemini kökten değiştiriyor.

Yonhap Haber Ajansı'nın 7'sinde sektör ve yabancı basın kaynaklarına dayanarak aktardığına göre, başlıca otomotiv üreticileri parça standardizasyonu, model sayısını azaltma, üretim kapasitesini yeniden ayarlama ve üretim üslerini kaydırma gibi adımları aynı anda hayata geçiriyor. Kızışan fiyat rekabetinde mevcut maliyet yapısıyla kârlılığı korumanın artık mümkün olmadığı değerlendirmesi öne çıkıyor.

Honda, 2030 yılına kadar 1,5 trilyon yen (yaklaşık 13 trilyon won) tutarında maliyet tasarrufu hedefliyor. Şirketin yakın zamanda düzenlediği ana tedarikçi toplantısında pres ve dövme parçalar, elektronik donanım ile yazılım ağırlıklı araç bileşenlerini kapsayan üç temel parça grubunda yüzde 30 maliyet kesintisi hedefinin paylaşıldığı öğrenildi.

Honda'nın birinci kademe tedarikçilerinden malzeme temin yöntemlerini gözden geçirmelerini istediği, ikinci ve üçüncü kademe tedarikçileri ise standart parça kullanımını artırmaya yönlendirdiği belirtiliyor. Şirketin, mümkün olan ölçüde Çin menşeli parça kullanımını kendi bünyesinde artırmayı da talep ettiği aktarılıyor.

Volkswagen Grubu ise model sayısını ve opsiyonel donanım seçeneklerini azaltma yönünde adım attı. Grubun denetim kurulu 3'ünde 'Gelecek Planı 2030'u onaylayarak 2035 yılına kadar model portföyünü yüzde 50'ye varan oranda daraltacağını ve ürün karmaşıklığını yaklaşık yüzde 75 azaltacağını duyurdu.

Volkswagen Grubu, üretim ve geliştirme kaynaklarını daha az sayıda türev modelde yoğunlaştırarak model başına üretim adedini artırmayı ve ölçek ekonomisinden daha fazla yararlanmayı amaçlıyor. Model ve donanım seçeneklerinin azalması; tasarım, parça tedariki, stok ve üretim hattı dönüşüm maliyetlerinin de birlikte düşmesini sağlayabilir.

Üretim kapasitesi ayarlaması da paralel şekilde sürüyor. Volkswagen Grubu, Avrupa'daki üretim kapasitesinin mevcut talebin 500 binden fazla üzerinde olduğunu değerlendiriyor ve bu fazlalığı gidermeyi planlıyor. Şirket, sermaye verimliliğini artırmak amacıyla elindeki hisseleri ve iş portföyünü de yeniden değerlendirecek.

Stellantis de geçtiğimiz Mayıs ayında 'Fastlane 2030' planını açıklamıştı. Şirket, değer yaratma programı kapsamında 2028 yılına kadar 2025'e kıyasla yıllık 6 milyar avro (yaklaşık 9,4 trilyon won) tutarında maliyet tasarrufu sağlamayı hedeflediğini belirtti.

Stellantis'in planı, Avrupa'da 800 binden fazla üretim kapasitesinin azaltılmasını ve araç geliştirme sürecinin kısaltılmasını da içeriyor. Şirket, şu anda en fazla 44 ay süren araç geliştirme döngüsünü 24 aya indirmeyi hedefliyor.

Jaguar Land Rover, ofis ve yönetici kadrosuna yönelik gönüllü işten ayrılma programı başlatma kararı aldı. BBC gibi kaynaklar, şirketin önümüzdeki iki yıl içinde en fazla 4 bin kişilik istihdam azaltımına gideceğini aktardı.

Kore merkezli üreticiler de aynı baskıyla karşı karşıya. Hyundai Motor(005380), 26 Ağustos'ta düzenlenen '2026 CEO Yatırımcı Günü'nde 2030 yılı için konsolide faaliyet kâr marjı hedefini önceki yüzde 8-9 aralığından yüzde 9 ve üzerine yükselttiğini duyurdu.

Şirket, geçen yıl açıkladığı hedefe kıyasla satışların maliyet oranını 2030 yılına kadar 3 puan düşürmeyi planlıyor. Tasarruf planı; araç yaşam döngüsü boyunca maliyet yenilikçiliğinden 1,5 puan, malzeme maliyeti tasarrufundan 1,0 puan ve yerelleştirmeden 0,5 puan olacak şekilde ayrıştırıldı.

Yeni geliştirilecek modellerde üretim ve tasarım özelliklerinin ortaklaştırılması, üretim sürecinin iyileştirilmesi, hibrit araç hacminin artırılması, lityum demir fosfat (LFP) batarya kullanımının genişletilmesi ve parça yerelleştirmesi, Hyundai'nin öne çıkan araçları arasında sayılıyor.

Otomotiv sektöründeki maliyet kesintisi artık sadece tedarik fiyatı pazarlığıyla sınırlı kalmıyor; parça standardizasyonu, model sayısının azaltılması, fabrika kapasitesinin yeniden düzenlenmesi ve geliştirme süresinin kısaltılması tek bir paket halinde yürütülüyor. Bu değişimin yerel otomotiv sanayisine etkisi, şirketlerin tedarikçi politikaları ve üretim üssü düzenlemelerine ilişkin ayrıntılar netleştikçe daha belirgin hale gelecek.