Proof-of-stake güvenliği rezerv miktarından çok fiyat ve talebe bağlı

Proof-of-stake ağlarında token rezervi yüksek olsa bile güvenliği sürdürmek için gereken ödül kaynakları yetersiz kalabilir. Token fiyatı ve işlem talebi değiştikçe rezervin değeri ve işlem ücreti gelirleri de değişir.

Input Output Global (IOG) araştırmacısı Paolo Penna ile Cardano Vakfı araştırmacısı Manvir Schneider, “Proof-of-Stake Sistemlerinde Rezerv Tükenmesi ve Güvenliğin Sürdürülebileceği Süre” başlıklı makalelerinde rezervleri ve işlem ücretlerini birlikte inceleyen bir model sundu. Makale, 2026’da düzenlenen 8. Finansal Teknolojilerde İlerleme Konferansı’nın (AFT 2026) bildirilerinde yayımlandı.

Yazarlar, token fiyatı ile işlem talebini sabit değerler yerine değişkenler olarak ele aldı ve doğrulayıcıların katılımını hesaba katan ayrık zamanlı bir olasılık modeli kurdu. Proof-of-stake ağlarında doğrulayıcılar tokenlarını stake ederek işlemleri doğrular ve bunun karşılığında ödül alır.

Makalenin temel kavramı “rezerv eşiği”. Bu, mevcut token fiyatı ve işlem talebi düzeyinde hedeflenen güvenlik seviyesini korumak için gereken asgari rezerv miktarını ifade ediyor.

Yazarlar ağın durumunu üç bölgeye ayırdı: hedef güvenlik seviyesine ulaşılamayan bölge, doğrulayıcı ödüllerinin rezervlerden tamamlanması gereken bölge ve ödüllerin yalnızca işlem ücretleriyle karşılanabildiği bölge.

Rezerv bakiyesi eşiğin altına indiğinde hedef güvenlik seviyesini korumak zorlaşabilir. Makaleye göre ücret gelirleri yeterli düzeye çıkarsa rezervlere bağlı kalmadan da hedef seviyeyi sürdürmek mümkün olabilir.

Aynı miktardaki rezervin ödül kaynağı olarak sağlayacağı kapasite, token fiyatına ve işlem talebine göre değişir. Yazarlar, piyasa koşullarındaki değişimlerin rezervlerin gereken seviyede kalıp kalmadığını değerlendirmek için kullanılabileceği bir analiz çerçevesi sundu.

Cardano, kalan rezervlerin belirli bir oranını her epoch’ta ödül havuzuna aktaran tasarıma örnek olarak gösterildi. Cardano’nun resmi para politikası belgesi, rezervlerden her epoch aktarılan oranın yüzde 0,3 olduğunu ve bu oranın bir parametre olarak ayarlanabildiğini belirtiyor.

Makale, güvenliği yalnızca bu orana bakarak değerlendirmek yerine rezerv bakiyesinin, ücret gelirlerinin ve ödül mekanizmasının birlikte incelenmesini öneriyor.

Çalışma, Cardano’nun mevcut güvenlik durumunu değerlendirmiyor veya olası bir güvenlik sorununun ne zaman yaşanacağını tahmin etmiyor. Birden fazla proof-of-stake sistemine uygulanabilecek teorik bir analiz çerçevesi sunuyor.