Likidite havuzu örneğinde 400 dolar, elde tutmaya kıyasla 100 dolar daha düşük

Likidite havuzuna yatırılan 200 dolar (yaklaşık 265.400 Kore wonu), varsayımsal bir örnekte 400 dolara (yaklaşık 530.800 won) yükseldi. Ancak aynı varlıklar elde tutulmuş olsaydı değerleri 500 dolar (yaklaşık 663.500 won) olacaktı; bu, havuzdan çekilen tutardan 100 dolar (yaklaşık 132.700 won) daha fazla.

Atlantic Council, Ekim 2021 tarihli “Finansal kapsayıcılık için merkeziyetsiz finansın tasarlanması” raporunda bu örneği, likidite sağlayıcılarının karşılaşabileceği ‘geçici kaybı’ açıklamak için kullandı. Bu rakamlar gerçek yatırım sonuçlarını göstermiyor; fiyat değiştiğinde varlıkları havuza yatırmakla elde tutmayı karşılaştıran bir örnek sunuyor.

Hesaplama, 1 Ethereum (ETH) ve 100 DAI ile başlıyor. Raporda 1 Ethereum’un fiyatı 100 DAI, 100 DAI’nin değeri de 100 dolar kabul ediliyor. Böylece toplam 200 dolarlık (yaklaşık 265.400 won) bir yatırma senaryosu kuruluyor.

Ethereum’un fiyatı 400 DAI’ye çıkarsa, 1 Ethereum ile 100 DAI’yi elde tutanların varlıklarının toplam değeri 500 dolar oluyor. Havuzdan çekilebilecek pay ise 0,5 Ethereum ve 200 DAI olarak hesaplanıyor. Aynı fiyatlar kullanıldığında bu tutar 400 dolara karşılık geliyor.

Likidite havuzu, kullanıcıların token takası yapabilmesi için iki varlığın akıllı sözleşmede bir araya getirildiği bir yapı. Fiyat değişimleri sırasında işlemler yapıldıkça havuzdaki token miktarları da değişebiliyor. Bu örnekte fiyatı yükselen Ethereum’un miktarı azalırken DAI miktarı artıyor.

Uniswap (UNI), resmî açıklamasında geçici kaybı, tokenlardan birinin diğerine göre fiyatı değiştiğinde havuzdaki varlıkların değerinin iki tokenı elde tutma değerinin altına düşebilmesi olarak tanımlıyor. Karşılaştırma ölçütü başlangıçta yatırılan tutar değil, aynı varlıkları aynı süre boyunca elde tutmanın değeri.

İşlem ücretleri iki sonuç arasındaki farkı azaltabilir. Ancak ücret geliri, havuzda ne kadar işlem yapıldığına bağlı. Uniswap, ücretlerin geçici kaybı her zaman telafi etmeyebileceğini belirtiyor. Bu nedenle ücret geliri elde edilmiş olması, havuzun varlıkları elde tutmaktan daha iyi performans gösterdiğini tek başına kanıtlamıyor.

Uniswap v3 ve v4 gibi likiditenin belirli bir fiyat aralığına yerleştirildiği modellerde, piyasa fiyatı bu aralığın dışına çıkarsa pozisyonun ücret geliri durabilir. v2’de ise likidite tüm fiyat aralıklarında etkin kalıyor.

Farklı bir varlık sınıfını ele alan başka bir örnekte, S&P 500’deki 500 şirketin hissesini tek bir otomatik piyasa yapıcı (AMM) havuzunda birleştiren model, yıl başından bu yana elde tutma yönteminin yaklaşık yüzde 3 gerisinde kaldı. TokenPost’un daha önce aktardığı bu sonuç da belirli bir modelin hesaplamasına dayanıyor.