Kazakistan, kripto rezervi için 3,5 milyar dolarlık yatırım planladı

Kazakistan, Ulusal Kripto Para Rezervi İçin 507,8 Milyar Won Yatırım Yapacak

Kazakistan, kripto para piyasasını stratejik bir sektör olarak büyütmeyi hedefleyerek ciddi bir yatırım hamlesi yaptı. Hükümet, yaklaşık 507,8 milyar won (3,5 milyar dolar) tutarındaki ulusal varlık fonunu kullanarak ‘ulusal kripto para rezervi’ oluşturma sürecini başlattı.

Bu girişime, Kazakistan Merkez Bankası bünyesindeki Ulusal Yatırım Kurumu (NIC) liderlik ediyor. Belirlenen bütçe şimdiden merkezi saklama kurumundaki ayrı bir hesaba aktarılmış durumda. Rezerv başlangıçta doğrudan kripto para satın alımıyla değil, ilgili hedge fonlara yapılacak ‘dolaylı yatırımlar’ yoluyla yönetilecek. Şu anda yatırım için değerlendirilen beş farklı fon bulunuyor.

NIC yetkilileri, bu yapının ilerleyen dönemlerde dijital varlık alanında faaliyet gösteren girişim sermayesi fonlarına da genişletilebileceğini belirtti. Ayrıca, ABD örneğinde olduğu gibi adli makamlar tarafından el konulan kripto paraların da rezerve dahil edilmesi olasılık dahilinde.

Kazakistan, özellikle 2022 yılından bu yana Çinli madencilerin ülkeye yönelmesiyle birlikte önemli bir Bitcoin(BTC) madencilik merkezi haline geldi. Astana Uluslararası Finans Merkezi (AIFC) aracılığıyla kripto para madenciliği ve ticareti ülkede zaten yasallaştırılmıştı. Buna ek olarak, Cumhurbaşkanı Kasım Cömert Tokayev’in yılın başında gerçekleştirdiği finansal yasa reformlarıyla dijital finans sisteminin ulusal finans düzenine entegrasyonu da başlatıldı.

Öte yandan hükümet, geçen yıl sonunda yasa dışı faaliyetlerde bulunan 130 kripto para borsasını tespit edip kapatmıştı. Bu platformlar üzerinden geçen işlem hacmi yalnızca 1,8 trilyon won (yaklaşık 124 milyon dolar) seviyesindeydi.

Kazakistan’ın bu adımı, kripto paraları yalnızca ‘spekülatif’ bir varlık sınıfı değil, aynı zamanda ekonomik istikrar ve yeni ekonomik büyüme motoru olarak görme kararlılığını yansıtıyor. Direkt alım yerine tercih edilen ‘dolaylı yatırım’ yöntemi ise hem riskleri dağıtmayı hem de düzenleyici çerçeveleri güçlendirmeyi amaçlayan stratejik bir yaklaşım olarak değerlendiriliyor.