Web3 ödemelerinde hayatta kalma yarışı: Stablecoin hacmi 35 trilyon doları aştı, terk oranı yüzde 80’e dayanıyor

웹3 ödeme girişimlerinde artık ‘hızlı lansman’dan çok ‘ödeme başarı oranı’nın hayatta kalmayı belirlediği vurgulanıyor. Analizlere göre pek çok web3(merkeziyetsiz) girişimin 3 yılı görememesinin ana nedeni, ürünün kendisinden önce ‘ödeme altyapısının’ dağılması. Kullanıcı gerçek para ile ödeme ekranına geldiği anda karşısına çıkan karmaşık kimlik doğrulama(KYC) formları ve sınırlı ödeme seçenekleri, terk oranını sert biçimde artırıyor ve bu da doğrudan büyüme hızını kesiyor.

Ödeme altyapısı şirketi Mercuryo, yakın tarihli sponsorlu raporunda “Kripto para satın almak isteyen kullanıcıların yüzde 38’i daha kart ödeme aşamasında takılıyor” diyerek tabloyu somutlaştırdı. Şirkete göre web3 ödeme süreçlerinde genel ‘terk oranı’ yüzde 50–80 bandında. Üstelik, ‘en az bir kez’ ödeme hatası yaşayan kullanıcıların yüzde 62’si platforma bir daha geri dönmüyor. ‘yorum: Yani tek bir başarısız ödeme bile, müşteri yaşam boyu değerini sıfırlayan kırılma noktası haline geliyor.’

Mercuryo verileri, 2025’te *stabil kripto paraların(stablecoin)* toplam işlem hacminin yaklaşık 35 trilyon dolara ulaştığını, ancak bunun yalnızca yüzde 1’inin gerçek anlamda ‘ödeme’ işlemine gittiğini gösteriyor. Hareketlerin neredeyse tamamı borsalar arası transfer ya da likidite yönetimi gibi içsel aktivitelere sıkışmış durumda. *Gerçek dünya ödemesi* tarafında ise ciddi bir kopukluk söz konusu.

Rapor, Bloomberg verilerini de alıntılayarak 2025’te stabil kripto para işlem hacminin 33 trilyon dolara çıkıp Visa(V) ve Mastercard(MA) toplamını geride bıraktığını aktarıyor. USD Coin(USDC) için 18,3 trilyon dolar, Tether(USDT) için 13,3 trilyon dolarlık hacimden bahsediliyor. Bu rakamlar, kağıt üzerinde stabil kripto paraların bir ‘ödeme rayı’ olarak potansiyelini kanıtlasa da, son kullanıcı gözünden bakıldığında web3 ödeme deneyimi halen web2’nin oldukça gerisinde kalmış durumda.

Mercuryo’nun bulgularına göre, web2 kullanıcıları ‘Apple Pay benzeri’ bir *tek dokunuşla ödeme* deneyimini bekliyor. Buna karşın web3 on-ramp (itibari para→kripto) akışlarında uzun KYC formları, tanıdık gelmeyen ödeme seçenekleri, onay gecikmeleri ve sık görülen hata ekranları üst üste biniyor. Kullanıcı tarafında kart reddi, ağ zaman aşımı ya da ödeme geçidi hatası arasında bir ayrım yok; hepsi ‘servis bozuk’ algısına yol açıyor. ‘yorum: Sonuç, markaya duyulan güvenin aşınması ve dönüşüm oranlarında ani düşüş.’

Mercuryo, “Ödemede kullanıcı, bileşenleri görüyorsa süreç zaten başarısız olmuştur” ifadesiyle yaklaşımını özetliyor. Şirkete göre modern ödeme standartlarında ideal senaryo, kullanıcının ödeme anını *hatırlamayacak kadar sürtünmesiz* bir checkout akışı yaratmak.

Rapor, web3 şirketlerinin ödeme altyapısını kurarken iki ana stratejide toplandığını belirtiyor: *dışa bağımlı(‘crypto-remote’)* ve *içe gömülü(‘crypto-inside’)*. Dışa bağımlı model, üçüncü taraf sağlayıcılarla hızlı pazara çıkış ve düşük başlangıç maliyeti sunuyor; ancak kullanıcı deneyimi, fiyatlama ve ölçeklenebilirlikte tedarikçi yol haritasına bağımlılık riski barındırıyor. İçe gömülü model ise daha uzun geliştirme süresi ve daha ağır regülasyon/operasyon yükü anlamına gelse de, ödeme deneyimiyle marjları doğrudan kontrol etmeye imkan vererek uzun vadede ‘savunulabilir hendek(moat)’ yaratma potansiyeli taşıyor.

Mercuryo burada kararın siyah-beyaz bir tercih değil, şirketin büyüme evrelerine göre hareket edebileceği bir spektrum olduğunu vurguluyor. Önerilen yol haritası, başlangıçta *white-label on-ramp* çözümleriyle talebi test etmek, hacimler anlamlı boyuta ulaştığında ise kritik ödeme raylarını kademeli olarak içeri alma yönünde. ‘yorum: Böylece hem hızdan hem de uzun vadeli kontrol yeteneğinden ödün vermeyen bir hibrit model mümkün oluyor.’

ABD pazarı raporda “hem en büyük hem de en zor” alan olarak tanımlanıyor. Bunun nedeni, eyalet bazlı KYC/AML kuralları, yaptırım listesi tarama zorunlulukları ve bankacılık iş ortaklığı kriterlerinin eyaletten eyalete ciddi biçimde değişmesi. Tek bir şirketin tüm bu uyumu kendi başına kurması, pratikte ‘yıllar’ sürebilecek bir süreç. Mercuryo, Crypto-as-a-Service(CaaS) yaklaşımıyla tek entegrasyon üzerinden 48’den fazla eyaleti kapsayacak bir *lisans erişimi* modeli sunabildiğini, bu sayede giriş bariyerini düşürdüklerini iddia ediyor.

Raporda bir diğer vurgu, stabil kripto paraların artık sadece ‘trend bir varlık sınıfı’ değil, başlı başına bir *ödeme rayı* olarak yeniden tanımlanması. Coinbase(COIN), MetaMask ve Base gibi oyuncularla yürütülen ve USDC on-ramp maliyetini yüzde 50 düşürmeye dönük komisyon indirim kampanyaları örnek gösteriliyor. Mercuryo, bu tür anlaşmalar sayesinde stabil kripto ödeme raylarının çeyrek bazında değil, adeta ‘gerçek zamanlı’ genişlediğini savunuyor.

Piyasa yorumcularına göre bu gelişmeler, yalnızca USDC gibi stabil kripto paraların dolaşımını büyütmekle kalmayıp, cüzdanlar, borsalar, oyun platformları ve NFT pazar yerleri gibi son kullanıcı temas noktalarında da *dönüşüm oranı rekabetini* sertleştirebilir. Zira stabil kripto işlem hacmi ne kadar büyürse büyüsün, son kullanıcının ödeme başarı oranı ve yeniden ziyaret motivasyonu garanti altına alınmadığı sürece ‘gerçek dünya kullanımının’ tavanı sınırlı kalacak.

Mercuryo, web3 girişimlerinde asıl mücadelenin ‘lansman günü’nden çok, *pik trafik* anlarında verildiğini belirterek raporu noktalıyor. Kullanıcı akışının yoğunlaştığı dönemlerde bile sarsılmayan bir ödeme ‘omurgası(backbone)’ kurmanın, projenin kaderini belirleyecek kritik unsur olduğu vurgulanıyor. Ödeme hatalarının doğrudan kullanıcı kaybına dönüştüğü bu ortamda, önceliğin sadece hızlı lansman değil, aynı zamanda arıza toleranslı mimari ve doğru konumlandırılmış ortaklıklar olması gerektiği ifade ediliyor.