200 dolarlık stablecoin transferinde ortalama maliyet %2,18; 33 güzergâhın üçte birinde geleneksel şirketler daha ucuz

200 doları (yaklaşık 267 bin won) stablecoin ile yurt dışına göndermenin ortalama maliyeti %2,18 olarak hesaplandı. Bu tutara yalnızca blokzincir transfer ücreti değil, yerel para biriminde para yatırma ve çekme ile borsa işlem maliyetleri de dahil.

Uluslararası Para Fonu (IMF) araştırmacıları, ekimde yayımlanan bir çalışma makalesinde 18 ülke ve bölgedeki 270 para transferi güzergâhını inceledi. 29 borsanın kamuya açık ücretlerini kullanarak Tether (USDT) ve USD Coin (USDC) üzerinden 4.005 transfer yönteminin maliyetini hesapladı. IMF, çalışma makalesinin yazarların görüşlerini yansıttığını belirtti. Araştırmanın kapsamı ve karşılaştırma sonuçları IMF’nin çalışma özetiyle de paylaşıldı.

Araştırmacılar transfer sürecini beş adıma ayırdı: yerel para yatırma, stablecoin satın alma, blokzincir üzerinden gönderme, alıcı ülkedeki borsada satma ve yerel para çekme. Sınır ötesi transferin yalnızca orta aşamasında blokzincir kullanılıyor; gönderici ve alıcı tarafındaki işlemler borsalar ve mevcut ödeme araçları üzerinden yapılıyor.

Ortalama maliyet, kullanıcıların yerel para yatırma ve çekme için en ucuz yöntemi seçtiği varsayımıyla hesaplandı. Bu nedenle %2,18, belirli bir kullanıcının fiilen ödeyeceği tutar değil; incelenen güzergâhlara bu varsayımla uygulanan hesaplamanın ortalaması.

200 dolarlık transferin maliyetinde en büyük payı ortalama %0,85 ile işlem ücretleri oluşturdu. Yerel para yatırma ve çekme maliyeti %0,67, kripto varlık transfer maliyeti ise %0,48 oldu. Blokzincir transferinin maliyeti toplamın dörtte birinden azdı.

Maliyetler güzergâha göre de önemli ölçüde değişti. 270 güzergâhtaki maliyetlerin ortancası %1,99 olurken en düşük değer -%2,18, en yüksek değer %8,03 olarak hesaplandı.

Transfer tutarı değiştikçe ortalama maliyet oranı da değişti. 50 dolarlık (yaklaşık 66 bin 750 won) transferde oran %4,12, 5.000 dolarlık (yaklaşık 6 milyon 675 bin won) transferde %1,54 oldu. Para çekme gibi işlemlerde sabit ücret alınması, küçük tutarlı transferlerde maliyet oranını yükseltebiliyor.

Para yatırma ve çekme yöntemi seçimi de sonuçları etkiledi. En ucuz yöntemler yerine orta maliyetli yöntemler seçildiğinde 200 dolarlık transferin ortalama maliyeti %3,04’e çıktı. En pahalı yöntemlerin seçilmesi halinde oran %4,07 oldu.

Güney Kore’de stablecoin fiyatı referans kurun üzerinde oluştuğunda maliyet, transferin yönüne göre değişebiliyor. Güney Kore’den yurt dışına para gönderenler stablecoin’i daha pahalıya almak zorunda kalırken, yurt dışından Güney Kore’ye para alanlar stablecoin’i satarak referans kurdan daha fazla won elde edebiliyor.

Bazı güzergâhlarda maliyetin negatif hesaplanması da bu fiyat farkını yansıtıyor. Araştırmacılar, bu sonucu transferden elde edilen kazanç olarak yorumlamamak gerektiğini belirtti.

Makale, örneklem döneminden sonra 2026’nın ilk yarısında Güney Kore’deki fiyat farkının daraldığını veya tersine döndüğünü kaydetti. AB Media’nın haberinde fiyat farkının maliyet hesabına etkisi ve araştırmanın sınırlamaları ele alındı.

Geleneksel para transferi şirketlerinin ayrıntılı maliyet verilerinin bulunduğu 33 güzergâhta stablecoin transferlerinin ortalama maliyeti, geleneksel yöntemlerin ortalamasından yaklaşık 5 yüzde puan daha düşük çıktı. Ancak her güzergâhtaki en ucuz yöntemler karşılaştırıldığında, yaklaşık üçte birinde geleneksel şirketler daha ucuzdu.

Dünya Bankası, 2025’in üçüncü çeyreğinde 200 dolarlık transferin küresel ortalama maliyetini %6,36 olarak hesapladı. IMF makalesi, kendi analizinde bulduğu %2,18’in G20’nin %3’lük transfer maliyeti hedefinin altında kaldığını belirtti. İncelenen güzergâhlar ve para yatırma-çekme yöntemlerine ilişkin varsayımlar farklı olduğundan, bu iki ortalama tüm kullanıcılar için gerçekleşmiş tasarruf miktarları gibi karşılaştırılamaz.

TokenPost daha önce Borderless.xyz’nin 2026’nın ikinci çeyreğine ait, 10.000 dolarlık transferlerin ortanca maliyeti ve en ucuz güzergâhlarını ele alan verilerini aktarmıştı. Bu çalışma 108 ülkede 260 ödeme güzergâhını incelemiş; IMF araştırmasından farklı kapsam ve ölçütler kullanmıştı.

IMF araştırması yalnızca merkezi borsalar arasındaki transferleri hesapladı. Kişiden kişiye işlemler ile merkeziyetsiz borsa ve DeFi güzergâhları kapsam dışında bırakıldı. Transfer süresi, hesap açma ve kimlik doğrulama yükü de maliyete dahil edilmedi.

Araştırmacılar ülkeler arasındaki maliyet farklarını etkileyebilecek unsurlar arasında sermaye kontrollerini, kara para aklamayı önleme kurallarını, borsa lisanslarını, ödeme altyapısını ve piyasa rekabetini sıraladı. Bu konuları sonraki araştırmalar için başlıklar olarak belirtti.