Sosyal Güvenlik için 10,8 trilyon dolarlık ek gelir tahmini: Geçmiş oran korunsaydı

AARP Kamu Politikaları Enstitüsü (AARP Public Policy Institute), 10 Kasım 2026’da yayımladığı araştırmada vergilendirilebilir ücretlerin GSYH içindeki payındaki düşüşün etkisini inceledi. Ek gelir tahmini, geçmişteki vergiye tabi ücret payının sonraki yıllarda da korunduğu varsayımına dayanıyor.

AARP kaynaklarında yüzde 41’lik pay için başlangıç yılı farklı biçimlerde verildi: Araştırma özeti 1984’ü, 11 Kasım’daki açıklama ise 1983’ü esas aldı. Bu nedenle başlangıç dönemi burada 1980’lerin başı olarak ifade ediliyor.

10,8 trilyon dolar, 1 doların 1.336,42 won olduğu kur üzerinden yaklaşık 14,433 katrilyon wona karşılık geliyor. Bu tutar, fiilen tahsil edilmeyen bir vergi miktarı ya da ABD Sosyal Güvenlik İdaresi’nin (Social Security Administration, SSA) açıkladığı resmî finansman açığı değil; geçmiş vergi tabanının korunduğu varsayımıyla hesaplanan bir tahmin.

AARP, bu ek gelir elde edilmiş olsaydı planlanan yardımların tamamının ödenebileceği dönemin 2059’a kadar uzayabileceğini hesapladı. Bu sonuç belirtilen varsayıma dayanıyor ve SSA’nın yürürlükteki yasalar kapsamındaki resmî tahmini değil.

Sosyal Güvenlik’in finansmanı büyük ölçüde ücretlerden alınan bordro vergilerine dayanıyor. SSA, Yaşlılık ve Hak Sahipleri Sigortası (OASI) ile Engellilik Sigortası (DI) fonlarının başlıca gelir kaynağının bordro vergileri olduğunu belirtiyor.

SSA’nın 2026 için belirlediği yıllık vergilendirilebilir ücret üst sınırı 184.500 dolar (yaklaşık 246,57 milyon won). Bu sınır içindeki ücretler üzerinden çalışanlar ve işverenler ayrı ayrı yüzde 6,2 vergi ödüyor. Üst sınırı aşan ücretler ve yatırım gelirleri Sosyal Güvenlik bordro vergisine tabi değil. Medicare hastane sigortası vergisinde ise aynı yıllık üst sınır uygulanmıyor.

AARP, vergiye tabi ücret tabanındaki daralmanın nedenleri arasında yüksek gelirlilerin ücretlerinin üst sınırı aşan bölümünün büyümesini, şirket kârları ile yatırım gelirlerinin emek gelirlerinden daha hızlı artmasını ve bazı işverenlerin ücret yerine kâr biçiminde gelir elde etmesini gösterdi. AARP Kamu Politikaları Enstitüsü finansal güvenlikten sorumlu direktör yardımcısı Rich Johnson, 11 Kasım’daki açıklamada, “Ekonomi değişti ama gelir sistemi değişmedi; bu da Sosyal Güvenlik’in mali durumunu önemli ölçüde zayıflattı” dedi. AARP, yaşlanan nüfusun yanı sıra emek ve sermaye gelirlerindeki değişimlerin de finansman tartışmalarında ele alınması gerektiğini savunuyor.

SSA, 9 Haziran’da yayımladığı 2026 mütevelli raporunda OASI fonunun rezervlerinin 2032’nin dördüncü çeyreğinde tükeneceğini öngördü. Rapora göre sonrasında devam eden gelirler, planlanan yardımların yüzde 78’ini karşılayabilecek.

Rezervlerin tükenmesi yardım ödemelerinin tamamen duracağı anlamına gelmiyor. Bordro vergileri ve diğer gelirler gelmeye devam edecek; ancak SSA’nın tahminine göre bu gelirler planlanan yardımların tamamını ödemeye yetmeyecek. Rapor, tüm hak sahiplerinin aylık ödemelerinin 500 dolar azalacağı hesabını da içermiyor.

DI fonunun da eklendiği varsayımsal hesapta rezervlerin tükenme tarihi 2034’ün üçüncü çeyreği, sonrasında ödenebilecek planlanmış yardımların oranı ise yüzde 83 olarak veriliyor. İki fon hukuken ayrı olduğundan, bu birleşik hesap gerçek bir birleşme anlamına gelmiyor. TokenPost daha önce OASI rezervlerinin tükenme tarihi ve sonrasındaki ödeme oranını ele almıştı.

SSA, uzun vadeli finansman görünümünün önceki yıla kıyasla kötüleşmesinde doğurganlık varsayımının kadın başına 1,90’dan 1,75’e düşürülmesini, net göç tahmininin aşağı çekilmesini ve Sosyal Güvenlik yardımlarından elde edilen gelir vergisi gelirlerinin azalmasını etkili faktörler olarak sıraladı. Bu unsurlar nüfus tahminlerini ve 2025’te yürürlüğe giren yasayı yansıtıyor; AARP’nin vergilendirilebilir ücret payı analizinden farklı konular. OASI fonunun tek başına rezerv tükenme tarihi bir önceki yıla göre bir çeyrek öne çekilirken, iki fonu birleştiren varsayımsal tahmin 2034’ün üçüncü çeyreğinde kaldı.

AARP, bordro vergisinin ücret üst sınırının değiştirilmesini ve bazı yatırım ya da işletme gelirlerinin vergilendirilmesini politika seçenekleri arasında saydı; ancak araştırma belirli bir seçeneği desteklemedi. Sosyal Güvenlik sisteminde fiilî bir değişiklik yapılması için Kongre’nin yasa çıkarması gerekiyor.