Canaan’dan Kanada'da çevreci Bitcoin(BTC) madenciliği: Seralar madenci ısısıyla ısınıyor

Kanadalı donanım üreticisi Canaan, Manitoba bölgesinde çevre dostu bir Bitcoin(BTC) madenciliği projesine resmen start verdi. Şirket, Bitforest ile ortak olarak başlattığı bu projede, madencilik cihazlarından çıkan ısıyı seraları ısıtmak için yeniden kullanmayı hedefliyor. Böylece hem enerji verimliliği sağlanacak hem de sürdürülebilirlik yaklaşımı güçlendirilecek.

Proje kapsamında, 3 megawatt(MW) gücünde bir deneme tesisi kuruluyor. 24 ay sürecek pilot çalışmada sıvı soğutmalı madencilik donanımı olan 'A1566HA-460T' modelinden 360 adet ve 4 soğutma modülü devreye alınacak. Bu cihazlar, Bitforest’e ait ve domates üretimi yapılan bir serada yer alacak. Canaan projenin yılda %95 çalışma oranıyla faaliyet göstermesini bekliyor.

Şirketin odak noktası, yüksek yoğunluklu bilgi işlem cihazlarının soğuk iklim koşullarında ısı kaynağı olarak kullanılabileceğini ispatlamak. Normalde madencilik faaliyetlerinden açığa çıkan ısı boşa giderken, bu yeni yöntemle enerji tasarrufu ve geri dönüşüm mümkün hâle geliyor.

Canaan, tüm sunucu gücünün yaklaşık %90’ına denk gelen enerjinin ‘ısı geri kazanımı’ ile değerlendirilebileceğini öngörüyor. Bu süreçte elde edilecek sıcak suyun derecesi 75°C’yi aşarken, enerji maliyeti kilowattsaat başına sadece 0.035 dolar (yaklaşık 51 TL kuruş) olacak. Bu da özellikle ısınma ihtiyacı yüksek tarımsal alanlarda ciddi bir maliyet avantajı sunuyor.

Sistem, madencilik makinelerinden elde edilen ısıyı kapalı devre bir ısı eşanjör sistemiyle seradaki elektrikli kazanlara yönlendirerek su sıcaklığını önceden yükseltiyor. Böylece seranın ısıtma ihtiyacı daha düşük maliyetle sağlanırken, tarımsal verimlilik de korunmuş oluyor.

Deneme projesi ayrıca gerçek saha şartlarında ısı geri kazanım verimliliği, sistem istikrarı ve uzun süreli çalışma kapasitesi gibi metrikleri de test edecek. Buna ilaveten, sanayi tipi soğutma kulesi yatırımı yapılmasına gerek kalmaması nedeniyle ilk sermaye giderleri de düşebilir.

Bitforest’in Manitoba’daki serası yıl boyunca domates üretimine devam ediyor. Ancak *kış aylarında sürekli ısı ihtiyacı*, üretkenlik açısından kritik önemde. Projeden olumlu sonuç alınırsa, modelin Kanada genelindeki tarımsal üretim tesislerine yayılabileceği düşünülüyor.

Kripto madenciliği artık yalnızca enerji tüketimiyle değil, *çevreye duyarlı üretim* modelleriyle de anılıyor. Yakın zamanda Cointelegraph’a konuşan yatırımcı Kevin O’Leary, “Kurumsal yatırımcılar artık sürdürülebilir şekilde üretilmiş Bitcoin talep ediyor” diyerek bu eğilime dikkat çekti. O’Leary, Norveç’teki Bitzero tesisini örnek göstererek, bu tür üretimlerin "fazla enerjinin değere dönüştürülmesidir" yorumunu yaptı.

Bağımsız analist Daniel Batten da yayımladığı bir raporla kripto madenciliğinin elektrik şebekesine zarar verdiği iddialarını reddetti. Somut ağ verileri ve akademik kaynaklara dayanan analizinde, madencilik faaliyetlerinin *talep dengeleme* yoluyla şebeke istikrarına katkı sunduğunu ve tüketici maliyetlerini düşürdüğünü savundu.

Benzer şekilde, Duke Üniversitesi’nin yayımladığı teknik inceleme de Bitcoin madenciliğini ‘kontrol edilebilir yük kaynağı’ olarak tanımladı. Rapora göre bu tür enerji esnekliği, yenilenebilir kaynak oranı yüksek olan enerji ağları için *hayati önemde*.

Öte yandan Bitcoin ağı da giderek daha fazla yenilenebilir enerjiye yöneliyor. Cambridge Üniversitesi’nin son verilerine göre, 2022 yılında %37 olan yenilenebilir oranı şu anda %52’nin üzerine çıktı. Bu oranın %9.8’i nükleer, geri kalanı ise hidroelektrik, güneş ve rüzgâr enerjisine ait.

Yenilenemeyen kaynaklar tarafında ise hızlı bir değişim göze çarpıyor. Örneğin, en büyük enerji kaynağı olan kömürün payı üç yıl önce %36.6 iken şimdi yalnızca %8.9. Doğal gaz ise %38.2 ile ilk kez liderlik koltuğuna oturdu. Bu dönüşüm; madencilik şirketlerinin şebeke dışı(off-grid) çözümlerle veya ucuz enerji kaynakları üzerinden *karbon ayak izini küçültmeye* çalıştıklarını gösteriyor.

Canaan’ın bu girişimi yalnızca bir teknolojik deneme değil; aynı zamanda Bitcoin madenciliğinin çevresel sorumlulukla gerçek toplumsal katkıyı birleştirebileceğini gösteren yeni bir model.